Bir çocuğun okula başlayıp başlamayacağına, 1 yıl daha anaokuluna, anasınıfına gitmesinin mi daha iyi olacağına yoksa okula başlamasının çocuk için daha uygun olduğuna karar vermek her aile için kolay olmayabilir. Bu kararı verirken anaokulu öğretmenlerinin, çocuk doktorlarının ve başlaması düşünülen okul yönetiminin fikri çok önemlidir. Aile bu kararı verirken çocuğunu iyi gözlemlemelidir. 'Çocuk okul için hazır mı, yoksa bir yıl daha anasınıfına mı gitmelidir' sorusunu sorarken her çocuğun gelişiminin, bulunduğu yerin farklı olduğu göz önüne alınmalıdır. Arkadaşları okula başlıyor diye çocuk hazır olmadığı halde okula başlatılmamalıdır. Başka insanların düşüncelerinden çekinip çocuğun üzülmesini engellemek amacıyla çocuğu henüz hazır olmadığı halde okula yollamak çocuğun başarısız olmasına ve tüm okul hayatının bundan etkilenmesine neden olur. Aynı zamanda okula hazır bir çocuğun yanlış kararla 1 yıl daha anaokuluna gönderilmesi de bazı çocukların sıkılmasına, anaokuluna gitmek istememesine neden olabilir.

Kardeşler arasındaki kavgalarda anne babanın tutumu nasıl olmalıdır, anne babanın kardeş kavgalarında hangi davranışlardan kaçınması gerekir?

* Küçük kardeş biraz büyüyüp de hareketlenmeye başladığında büyük çocuğun rahatça oyun oynayabileceği bir ortam yaratılmalıdır. Eğer iki kardeşte ayni odayı paylaşıyorsa oturma odasında bir köse ya da anne babanın yatak odasında bir bölüm büyük çocuğun, küçük kardeşin rahatsız edemeyeceği bir şekilde oynamasına imkan yaratılmalıdır. Bebekler hareketlendikleri dönemlerde henüz büyük kardeşle oyun kuramazlar ama büyük kardeşlerin oyunlarını bozabilirler. Bu çok sik tekrarlandığında büyük çocuk kardeşine kızgınlık duyar. Her ne kadar kardeşlerin birlikte oynaması desteklenmeliyse de henüz birlikte oyun kuramadıkları bu dönemde büyük kardeşin kendi alanının olmasa çok önemlidir.

Kardeş Kıskanclığıİlk çocuklar tüm aileler için özeldirler. Ailenin tüm ilgisi çocuk üzerindedir. Her yaptığı her söylediği ilgi odağı halindedir. İlk çocuklar anne babanın ilgilerine tek başlarına sahiptirler. Ta ki eve ikinci bir bebek gelene kadar.

Eve ikinci bebeğin gelmesi ailenin tüm düzenini değiştirir. Hem anne baba hem de ilk çocuk için günlük hayat artık eskisi gibi değildir. Tüm zamanını ilk çocuğa harcayan anne bakıma muhtaç küçük bir bebekle ilgilenmek zorunda kalmanın dışında bir de büyük çocuğun kıskançlıklarını ve buna bağlı davranışlarını görmek ve yaşamak zorunda kalacak çoğu zaman kendisini çaresiz hissedecektir.

Inat Dönemiİnat döneminin ilk basamağında çocuklar bir yandan anne babadan
kopma, ayrılma korkusu yaşarlarken diğer yandan da yeni şeyler
keşfetmek, denemek isteğiyle sürekli bir çelişki içerisindedirler.

18. aya kadar anne babasının dediklerini yapan, söylenileni kabul eden
çocuk artık kendisinin bir birey olduğunun farkına varır ve bunu da
kendisine ve çevresine kanıtlamaya çalışır. O zamana dek her işi anne
baba tarafından yapılan çocuk artık her şeyi kendi başına
yapabileceğini anlamış ve bu nedenle de hem kendi sınırlarını hem de
becerilerini denemek amacıyla anne babaya karşı çıkmaya başlamıştır.

Eğitimin her alanında olduğu gibi, tuvalet eğitiminde de en önemli nokta çocuğun anne ve babasıyla olan iletişimidir. Temeli sevgi, güven ve anlayışa dayalı ebeveyn-çocuk ilişkilerinde çocuğun başlı başına bir fert olduğu asla unutulmaz. Hangi gelişim alanında olursa olsun, çocuğun bireyselliği göz önünde tutulmalıdır. Tuvalet eğitiminde uzmanlar arasında farklı görüşler bulunmaktadır. Değişik araştırmalardan farklı sonuçlar alınmaktadır. Tuvalet Eğitimi çocuğun gelişiminin bütünüyle alakalıdır.Çocuğun hangi gelişim basamağında olduğuna, aile yapısına, çocuğun fiziksel gelişimine, fiziksel belirtileri kontrol edebilme olgunluğuna bağlı olduğundan bu konuda, her çocuk için ayni önerilerde bulunmak çok zordur. Bu yüzden anne-babalar okudukları kitaplardaki teorileri çocuklarında uygulamadan önce çocuklarının kişisel gelişim ve özelliklerine göre edindikleri bilgileri uyarlamalıdırlar.Tuvalet Eğitimi için en uygun yaşı söylemek de bu yüzden çok zordur. İdrar kesesi ve mesane yaklaşık 2 yaşında çocuk tarafından kontrol edilmeye baslasa da bu çocuktan çocuğa değişebilmektedir. Ortalama olarak 24-26 aydan önce idrar kesesi ve mesane kontrolü mümkün değildir.

Bebekler, doğumdan sonra belli haftalarda beyin fonksiyonlarının gelişmesi dolayısıyla "büyüme atakları“" denilen dönemleri yaşıyorlar.

3 yaş anaokuluna başlangıç için en ideal yaştır. Çocuğun kendine güveni oluşmaya başlamış, “Ben merkezci” davranmaktan vazgeçip grup kurallarına uymayı başarabilecek olgunluğa gelmiştir.

1-2 yas civarındaki bütün çocuklar agresif olabilirler. Duygu ve düşüncelerini kelimelerle ifade edemedikleri bir dünyada ayni zamanda bağımsız olma yolunda ilerlemek, birey olma çabasıyla kendini kanıtlamaya çalışmak hiç de kolay değildir. Elinden oyuncağını alan arkadaşının saçını çekmek, iktirmek ya da ısırmak bazen onlar için tek çözüm gibi görünür.