1 yaşından sonra ninni söylemedik kızlara. daha evvelden ana kucağında sallanırlarken söylüyordum, bikaç ninni vardı "dandini dandini.." "benim annem güzel annem.."
geçen günlerde bi kaç kez farklı zamanlarda bu ninnilerden söyledim ama uyurken değil, ben koltukta oturuyorum onlarda yerde oyalanıyorlarken.. önce defne baktı yüzüme sıktı kendini, gözleri daldı, gözler daha ağlamadan kızardı ve içini çeke çeke ağladı, sonra da çınar.. bunun aynısı daha evvel çınar'da olmuştu..
bu bir sorun mu bilmiyorum ama beni düşündüren şu; 1 yaşa kadar bakıcı ablamız vardı, gündüz bu ninnileri genelde o söylerdi. acaba onu mu hatırlıyorlar? ya da o kızlara kötü davrandı da o anlar mı akıllarına geliyor? bu tür düşüncelere saplanıp kalıyorum. belki çok önemli birşey değil ama bu konuda diyeceklerini merak ediyorum nil.
teşekkürler..
