Günlükler insanların kendi kendilerine yazdığı mektuplar gibidir.. Bir gün açıp okursunuz.. Bazen okuduklarınız mutluluk verir, bazen hüzün.. yazdığınız ana göre bir bakmışsınız sayfalar yetmemiş, kelimeler taşmış satırlardan.. Bazı sayfalarda ise belki birkaç karalama vardır, belli ki mecburiyetten alınmıştır kalem ele..

Hiç kendime ait günlüğüm olmamış, neden bilmem.. Ortaokulda arkadaşlarıma yazdırdığım anket ve hatıra defterlerim hariç.. Bir de çok şiir yazardım eskiden, günlüğe gerek duymamışım herhalde..Ama genelde biraz eski usulleri tercih ederim bu konularda.. Severim yazıya dökülmüş hatıraları okumayı.. Elimde albümleri çevire çevire bakmayı dijital fotoğrafları bilgisayardan izlemeye tercih ederim mesela.. Mektupları da severim ama mailler daha cazip geliyor artık, zamane çocuklarıyız.. Yine de biraz nostaljiciyim..

Hafızamız zayıf.. yaşadığımız her saniyeyi anımsayamayışımız hayattan.. Bazen deriz ya ´dün ne yediğimi hatırlamıyorum´ diye.. O nedenle kafama koymuştum bir gün bebeğim olunca günlük tutacağım diye.. Onunla ilgili şeyleri unutmamalı, unutsam da hatırlatmalıydı bir şeyler bana..

Ve o gün geldi.. Hemen bir defter edindim kendime, yazmaya başladım içimde büyüyen en güzel hikayeyi..Elime çift çizgili testi aldığım andan itibarenki duygularımla başladım defteri karalamaya.. Doktor kontrollerimiz, bulantılarım.. Neler yiyorum, hangi vitaminleri alıyorum.. Derken aylar geçti.. Sonra mutlu sona yaklaştığımız anlar..Heyecanlarım, korkularım.. Ve doğum hikayem..

Bebeğimle yaşadığım öğrendiğim her şey.. Gazından uykusuna, hastalığından Mutluğununa her şeyi yazdım.. İlk hangi kelimeyi söyledi, neden ateşlendi.. O gün parkta mi gezmiştik yoksa beraber koyun koyuna mi uyumuştuk..

Pek tabii ki her gün ve sayfalarca yazamadım.. Ne zaman fırsat bulursam o an.. Ama eğer önemli bir durum varsa en kısa aralıkta notlar aldım daha sonra yazıya çevirmek için..Böyle böyle derken her yaşına bir defter bitirecek şekilde günlüklerini tutmaya devam ettim ve ediyorum.

Ve işin aslı daha ilk satırları yazarken ki halim gelince aklıma, yakında 3. günlüğe nokta koyacağıma şaşırıyorum.. Ne zaman büyüdü bu çocuk....

Eskileri dönüp okumak öyle eğlenceli ki.. Eğlencenin dışında ise ciddi yararı olduğunu da belirtmeliyim.. Konuşma, motorik, sağlık bilgileri tümüyle elimde çünkü.. Hatta aldığı ilaçların kağıtlarını da yapıştırıyorum, ki en önemli faydasını burada yaşadığımı düşünüyorum..

Ben çok faydasını gördüm ve çevremdeki herkese tavsiye ederim bebeklerine günlük tutmayı.. yazmayı sevmeyen, vakti kalmayan insanlar dahi olsanız en azından önemli tarihleri kısa not etmek için alin elinize bir defter.. Biraz zorlar da hatıralarınızı karıştırırsanız neler neler çıkacaktır yazmak için içinden... inanın hem kendinize hemde çocuğunuza ne kadar önemli bir ´eser´ bırakacağınıza kendiniz de inanamayacaksınız...

Günlüklerinizi ağırlıklı olarak mutlu satırlarla doldurmanız dileğiyle...